Willebroekse SV - FC Ekeren

Onze 2de verplaatsing van het seizoen was naar Willebroek, ook een nieuwkomer in 2de provinciale nadat zij vorig jaar met een riante voorsprong kampioen waren geworden in 3de. Hun start hadden ze een beetje gemist met een 1 op 4 maar natuurlijk was dit totaal geen waardemeter zo pril in het nieuwe seizoen.

 

De thuisploeg begon in ieder geval zonder complexen aan de partij en wij werden meteen met de rug tegen de muur geduwd. Overleven was de boodschap waarin we ook slaagden want na een 20-tal minuten ging de storm toch even liggen. Eerlijkheidshalve moeten we wel toegeven dat mits een degelijke afwerking we toen al serieus in het krijt hadden kunnen staan. In het 2de deel van de 1ste helft die veelal verder gedomineerd werd door de thuisploeg kwamen we echter wel aan kansen toe. Maar een 3-tal heel mooie kansen werden spijtig genoeg niet benut, geheel in lijn met wat de thuisploeg presteerde. De 0 – 0 was dan ook een heel vreemde tussenstand in deze doelkansrijke  wedstrijd.

 

In de 2de helft was er meer evenwicht in de partij en halverwege kwamen we zelfs niet geheel onverwacht op voorsprong toen Matthew een voorzet van Simon voorbij een treuzelende thuisdoelman kon koppen. Zo konden we een 3de maal op rij de openingstreffer aantekenen. Spijtig genoeg werkte die voorsprong ook nu wat verlammend, want we begonnen alsmaar meer en meer als bange wezels achteruit te kruipen. Vergeef me de uitdrukking maar zo was het toch een beetje. En dan laten we nog die ene speler die we speciaal in het oog moesten houden doodleuk centraal oprukken, geen druk, een lage schuiver netjes naast de paal binnen. Nog 10 minuten te spelen en de gelijkmaker was een feit. De thuisploeg kreeg uiteraard nog meer vleugels en bij ons liep het voor geen meter meer. De wel heel koude douche volgde enkele minuten later al en we stonden nog na te bibberen of we kregen de volgende al over ons hoofd. Op 10 minuten tijd 3 doelpunten binnen dat is niet echt niet opbeurend te noemen. De overwinning van de thuisploeg mag al bij al verdiend genoemd te worden, de manier waarop was toch pijnlijk.

 

Niet getreurd een 6 op 9 is nog altijd een uitstekend rapport. Nu zondag komt Ranst op bezoek en die steken hun stevige ambities niet onder stoelen of banken. Opnieuw een zware dobber dus maar dat zullen we moeten leren gewoon worden vrees ik.     

 

 

 

Tot Zondag !!!

 

Onze schrijver ter plaatsen Robbie