Vandaag stond er nog eens een  “kleine derby” op het programma, meteen de laatste dit seizoen. We kregen het bezoek van de fusieclub ’S Gravenwezel – Schilde, één van de absolute toonaangevers in onze reeks. Hun seizoenstart was tamelijk zwak te noemen maar het herstel met een recente 15 op 15 en een 2de plaats in de  huidige rangschikking ronduit schitterend. Wij konden enkele geblesseerden recupereren voor deze op papier aantrekkelijke affiche.

 

Tijdens de 1ste helft konden we relatief gemakkelijk gelijke tred houden met onze tegenstrever. We hadden misschien zelfs licht overwicht, ook in het aantal doelpogingen, al dient gezegd dat de enige echte kans voor de bezoekers was, maar de heerlijke lob spatte uiteen op het doelhout. Hoewel er die 1ste helft niet gescoord werd bleven de toeschouwers niet op hun honger zitten want bij momenten werden er langs beide kanten aardige acties op de mat “getoverd”. Maar de 2 uiterst geconcentreerde verdedigingen bleven uiteindelijk baas met een logische brilstand bij de rust als gevolg.

 

Spijtig genoeg was bij ons de concentratie even achter gebleven in de kleedkamer. De 2de helft was nog maar nauwelijks op gang gefloten of we stonden met 0 – 1 in het krijt. Veel te laks verdedigen resulteerde in een frommel goal voor de bezoekers, van een opdoffer gesproken. Het was toch even bekomen en een 2de  tegentreffer was dichterbij dan de gelijkmaker in het 1ste kwartier van de 2de helft. Gaandeweg kregen we evenwel terug greep op de partij. Maar het dient gezegd de bezoekers waren veel leper en geslepen dan wij. Hun goede voetbal gooiden ze klakkeloos overboord en met veel tijd rekken en de nodige soms ergerlijke fouten haalden ze al het tempo uit de wedstrijd. Een zwak leidende ref liet begaan en reageerde enkel op ons gemekker met 4 gele kaarten waaronder 1 dubbele dus uitsluiting tot gevolg. Toen hadden wij ons echter al met een 2de doelpunt in cadeau verpakking op een schijnbare onoverkoombare 0 – 2 kloof gezet. Met 10 tegen 11 lukten we via Joren nog de aansluitingstreffer en Ibra was een beetje te verbouwereerd om met een bal uit de klus een onverhoopt gelijkspel uit de brand te slepen.

 

Het 1 – 2 eindresultaat was misschien al bij al verdiend want hoewel we minstens evenveel balbezit hadden werd Pieter toch meer op de proef gesteld dan de bezoekende doelman. De grootste frustratie was evenwel dat we met ons constant gemekker tegen de scheids onszelf uit de wedstrijd spelen. Allemaal verloren energie en dat moet er echt uit jongens. Laten we vooral daarin een lesje geleerd hebben van de bezoekers want die maakten de fouten maar hielden wel netjes de lippen op elkaar tegen de ref.

 

Nu volgen 2 belangrijke verplaatsingen naar ploegen die onder ons gerangschikt staan. Beslissend zullen die wedstrijden nog niet zijn, daarvoor duurt het allemaal nog te lang, maar wel bepalend met welk gevoel we de winterstop in gaan.

 

 

Tot Zondag !!!

 

Robbie